Welkom

Citaat

Vanuit de christelijke grondhouding helpen we al meer dan 20 jaar mensen in nood in India, Nepal en sinds kort ook in Bhutan. Wij richten ons daarbij op kinderen, jonge vrouwen, gehandicapten en weduwen, veelal Dalits (kastelozen).

Met uw steun kunnen wij en onze partners in India en Nepal deze mensen huisvesting, zorg en onderwijs aanbieden. Met als doel om hen ‘self supporting’ te maken, waardoor zij een nieuwe kans in de maatschappij krijgen.

Uw giften gaan voor 100% naar onze kleinschalige projecten.

 

JyamdiKabre, medical camp en soft loans

Op weg naar JyamdiKabre

Vandaag, maandag 10 april, gaan Arent, Peter en Binod de Himalaya in, naar JyamdiKabre. Ze rijden vlak langs de grens met Tibet. Iedereen is gespannen voor deze reis, omdat vorig jaar langs dezelfde route het ongeluk met John-Peter, Peter en Binod is gebeurd. Overigens gebeuren op die weg bijna dagelijks ongelukken.
Het eerste stuk is wel te doen, dat deel van de weg is geasfalteerd. In het asfalt zitten enorme gaten zodat je behoorlijk door elkaar geschut wordt, maar dat is nog niets vergeleken bij de “weg” die er na komt. Een weg kun je het niet eens noemen. Een zandpad vol enorme gaten en bobbels, geweldige hoogten en vreselijk diepe dalen, zonder vangrail. Een geweldige maar beangstigende ervaring. Gelukkig dat we kunnen vertrouwen op de Heere God. Arent, Peter en Binod voelen zich de hele reis beschermd door zijn aanwezigheid.

De rit duurt ruim 4 uur. Onderweg verdwalen ze. Een oude man regelt via een soort stemmenroepsysteem dat er een jongetje van een jaar of 10 naar beneden komt om de weg te wijzen. Het ventje is totaal niet onder de indruk van de enorme bewegingen en schokken van de auto of van het feit dat verschrikkelijk dicht langs diepe afgronden wordt gereden over paadjes niet breder zijn dan de auto.

Medical camp

Het kerkje waar het medical camp wordt gehouden is na de aardbeving gebouwd met hulp van Wereld Wijde Zending. Binnen zijn een dokter, een verpleegkundige, een tafel vol medicijnen en een verband team. Er komen ongeveer 50 patiënten, die na de intake netjes op hun beurt wachten. Arent heeft voor al deze mensen gebeden, daarna zijn ze in een iets hoger gelegen ruimte van hout en golfplaten gaan eten. Er was een armenmaaltijd voor alle mensen uit het dorp.

Soft loans JyamdiKabre

JyamdiKabre is ook een van de dorpen waar aan vijf gezinnen een lening is gegeven voor een huisje. Met de bouw is nog niet begonnen, want de mensen wachten op goedkeuring van de overheid zodat ze in aanmerking komen voor 2 lakh NPR, om die te kunnen afbetalen op de soft loan. Achteraf krijgen ze het geld niet (meer). Arent gaat mee naar de plaatsen waar de huisjes komen. De plekken waar de huisjes gebouwd gaat worden zijn al geëgaliseerd, hier en daar ligt hout voor de bouw en wat brokken rots, waarmee straks gemetseld wordt. Bij hout om te timmeren denken wij aan mooi geschaafde balken en planken. In de Himalaya zijn het ruwe boomstammen die er uitzien alsof ze er al een poosje liggen.

Een paar kippen en een geit, verder niets

De families willen dat Arent voor hen bidt, nu en straks als de huizen klaar zijn. Dankzij de soft loans krijgen 24 mensen een dak boven hun hoofd. Nu hebben ze niets. Er lopen een paar kippen en een geit. De materialen zijn onbetaalbaar omdat de weg erna toe ontoegankelijk is. Aan cement of stukken rots ( die uit de delta komen) is bijna niet te komen. Arents hart breekt. Wat een uitzichtloos bestaan. De mensen willen best wel ergens anders wonen, maar ze hebben geen inkomen, geen werk, geen educatie of beroep. In feite kunnen ze nergens anders heen. Het weinige geld dat ze hebben, verdienen ze door te werken als berggids in de Himalaya.

  

        

 

 

 

Vandaag is voor deze mensen is het een gezegende dag. Zij zijn vereerd met het bezoek en voelen zich even geen “onaanraakbare”. De gebeden hebben op hun een majestueuze uitwerking, zij hebben de vreugde van het geloof. Arent geeft de pastor extra geld voor zijn gemeente, waarna ze aan de 4 uur durende rit terug beginnen.

Zondagsdienst, heel Nepal zingt onze opwekkingsliederen

Zondagsdienst

Terug in Kathmandu is er een zondagsdienst in een kerk vlakbij de kerk van Binod. Er zijn ongeveer 30 mensen, mannen en vrouwen. Het was goede bijeenkomst, ook hier zijn de liederen die worden gezongen waanzinnig mooi. Heel Nepal zingt!

De mensen in Nepal zijn heel muzikaal, zingen is een eerste levensbehoefte. Binod heeft door de leider van het koor onze opwekkingsliederen laten vertalen. En samen willen ze zorgen dat heel Nepal deze liederen zingt. Het is ooit begonnen met een gift vanuit Nederland, waarbij wij de bladmuziek hebben geschonken. Amen.

Nieuwe kerk van Binod

Die middag wordt de kerk van Binod opgedragen. Een mooie dienst, de aanwezigheid van de Heer was voelbaar voor iedereen. De kerk is mooi maar moet nog wel afgemaakt worden. Ook zijn er extra ruimtes waar de jongens van de Bijbelschool kunnen slapen. De aanbiddingsdienst is geweldig, er speelt een echte rock band onze opwekkingsliederen. Het is precies de jaren 60. Als het evangelie in een arm land wordt gebracht dan geeft dat samenhorigheid en liefde en respect voor elkaar, waardoor de levensstandaard voor deze mensen verbetert.

Heel Nepal zingt

De laatste dag, als Arent en Peter terugkomen uit de Himalaya gaan Binod en Arent in Lalitpur (Kathmandu) naar de repetitie van het koor. Het koor zingt 4 stemmige opwekkings- aanbiddingsliederen, maar ook lokale liederen om de eigen cultuur niet te vergeten. Dit alles is door een team van mensen onder leiding van de dirigent van het koor vertaalt vanuit het Engels en Nederlands en opgeschreven in noten.

Vijf jaar geleden is het begonnen met een gebed. Nu is er een schitterend koor van zo’n 200 jonge mensen tussen de 16 en 24 jaar, met prachtige stemmen. Ze zijn 5 jaar begeleid, hebben les gehad in noten en zang. Ze komen van allerlei verschillende christelijke kerken in Kathmandu en omgeving. Binod wil alle christenen in Nepal verenigen in de zang, maar hij wil ook de muziek die in kerken gezongen wordt standaardiseren. Het is een lust voor het oor. Arent wil graag het koor naar Nederland halen, zodat we allemaal kunnen genieten van deze muziek.

Een blauw kerkje in Sadepani

Sadepani

De volgende dag vertrekt Andrew uren later dan gedacht naar Kathmandu, omdat het vliegtuig eerst gerepareerd moet worden. Arent, Peter en Binod zijn dan al op weg naar Sadepani, naar Pastor Shedala (Cedar). Ook deze missie voert diep de jungle in. Het is een reis die je een aantal jaren geleden nog alleen kon maken met een motor, nu kan het ook met de jeep, maar vraag niet hoe. Door rivieren, over onmogelijk smalle paadjes, over zeer gevaarlijke bruggen, maar met een paradijselijke schoonheid aan natuur. In het door GNFM betaalde kerkje zijn veel mensen. Deze lieve mensen leven van het land. En als de oogst mislukt, hebben ze niets. Het klimaat werkt niet echt mee, in de zomer is het tussen 35 en 45 graden en het regent erg weinig.

Blauw

Het kerkje is blauw, erg blauw, zowel van binnen als van buiten. Prachtig gebouwd en netjes geschilderd, een lust voor het oog. Deze mensen hebben jaren gebeden voor een kerkje, hebben zelf de grond gekocht en zijn de Heere God dankbaar dat hun gebeden zijn verhoord en dat onbekende mensen uit een ver land het kerkje hebben geschonken. Peter, Arent en Binod hebben voor de mensen gebeden en het kerkje is opgedragen aan de Heer. Ook hier wordt prachtig gezongen. Veel mensen kunnen niet lezen en door de opwekkingsliederen vertellen ze elkaar over de Bijbel. Deze dag willen 14 mensen zich laten dopen en komen 16 mensen tot geloof.  Na de lunch is er een genezingsdienst gehouden. Op de terugweg is de varkensboerderij bezocht. De stallen en de varkens worden goed verzorgd.

Noodkreet: Wie o wie wil helpen?

Pastor Shedala is in de FarWest de primus inter pares van de pastors en doet veel voor de andere pastors en hun gemeente. Om zijn werk goed te kunnen doen heeft hij eigenlijk een jeep nodig. Voor het pastorale werk, maar ook als er iemand ernstig ziek is en naar het ziekenhuis moet. In de Far West kan je zonder vervoermiddel geen kant op. Auto’s zijn in Nepal verschrikkelijk duur. Ik vraag u om hulp, met elkaar kunnen we de benodigde 25 lakh (ongeveer 35.000 euro) bij elkaar krijgen en deze pastor en de mensen in de FarWest helpen.

FarWest, kerkjes in de jungle

FarWest, Sher Bahadour Tamang Kanchanpur

Om half zes in de ochtend vertrekken Peter, Andrew, Binod en Arent op 6 april naar Dhangadhi in de FarWest. Voor de pastors in de FarWest is een dergelijke delegatie heel bijzonder, de meeste tijd staan ze er immers helemaal alleen voor. De reis in de FarWest begint bij Sher Bahadour Tamang in Kanchanpur. Met geld van GNFM wordt een kerkje gebouwd en hij heeft ook een kleine varkensboerderij. Drie jaar geleden is Arent hier ook geweest. De rit ging toen achter op de motor over kleine paadjes, door rivierbeddingen, dwars door een verlaten landschap. Nu drie jaar later ligt er een brede zandweg met gaten, hobbels en stenen waar je met een jeep overheen kan rijden.

Langs de weg zijn ontzettend veel huisjes en schuurtjes verrezen. De eindeloze lege velden zijn veranderd in gecultiveerde stukken land met akkerbouw en veeteelt. In het huis van de pastor wachten de mensen al zingend op ons. Het was erg warm. Peter en Arent hebben gepreekt en toen is iedereen naar buiten gegaan voor wat frisse lucht. Andrew heeft na de pauze gepreekt, met veel genezingen.

Modderkerkje in de jungle

De samenkomst op 7 april is in een modderkerkje in de jungle, gebouwd van stro, poep en modder. Het kerkje staat op een afgelegen plek, de reis er naartoe is prachtig. Het is dezelfde weg, waar Wim en Nellie in 2012 met een huifkar met buffels in de modder vast kwamen te zitten. 3 jaar geleden kon je hier alleen komen met een motor. Nu is er een weg van stenen, zand en grond. Ook hier is langs de weg veel bedrijvigheid, het land is in cultuur gebracht en hier en daar is er zelfs sprake van een dorpje. De ontwikkeling gaat snel. Mede door het evangelie, waardoor mensen leren lezen in de Bijbel en de bouw van kerkjes, waar de mensen samenkomen.

In het modderkerkje zijn een aantal lokale pastors aanwezig, waaronder pastor Rup Kumar, pastor Rambahadur en pastor Sittal en zo’n 50-60 gelovigen. Het kerkje ligt midden in de jungle en het is onbegrijpelijk waar al deze mensen vandaan komen. De oorspronkelijke gedachte om een discipel training te geven is veel te hoog gegrepen voor deze eenvoudige mensen en hoewel Peter het nog lang probeert, wordt besloten om een vroege lunch te houden en na de lunch een power preek door Andrew.

Wilde kip en watertekort

Het is fantastisch om er te zijn en de mensen zijn ontzettend hartelijk. Deze mensen hebben niets vaak maar één setje kleding en een door henzelf gebouwde hut van stro, poep en modder. Binnen en buiten het kerkje was 40 graden. In het lage kerkje van poep hangen twee hard draaiende ventilatoren. En iedere keer als de handen omhoog gaan in aanbidding, bij elke “halleluja” moet je uitkijken dat je hand niet met de ventilator in aanraking komt. De lunch is geweldig. Op houtvuurtjes is de rijst gekookt en een soort van kool. De wilde kip is werkelijk een super ervaring. Deze wordt in de jungle gevangen. Het is stevig, super smaakvol vlees en lekker gekruid. Het water wordt met een handpomp opgepompt, net zoals vroeger in Nederland. Het water is alleen drinkbaar voor de lokale bevolking. De power preek met genezing van Andrew en het gebed is wat deze mensen nodig hebben. Ze nemen het leven zoals het is. Ze werken op het land. Er zijn in dit gebied totaal geen voorzieningen. Geen dokter, geen winkel, geen fiets, geen auto, niets.

Na de dienst gaan Peter, Andrew, Binod en Arent terug naar Dhangadhi. Onderweg stoppen ze bij een pastor om te bidden voor een meisje van een jaar of 20 met schizofrenie. Dat God dit meisje moge helpen. Daarna hebben ze ook nog voor de andere mensen gebeden. Bij de auto teruggekomen is één van de banden lek en het flessenwater is op, uren later kunnen ze pas nieuw water kopen.